Сұхбат

«Маған енді ешкімге ештеңе дәлелдеудің қажеті жоқ»

Евгения Савоськина ондаған спорт түрін байқап көріп, жарысуға және жеңуге үйренген. Бірақ «сүт безі обыры» диагнозы оны өз мүмкіндіктеріне жаңаша қарауға мәжбүр етті. Ауыр емделу, белсенді өмірге оралу, мұзды суға түсу және бүгінде неге ешкімге ештеңе дәлелдеудің қажеті жоқ екені туралы.

10.11.2026Мәтін: Юлия КузнецоваФото: кейіпкердің жеке мұрағатынан
Евгения Савоськина
44 жасАлматыIT маманыСу добынан спорт шеберлігіне үміткер

Евгения Савоськина 44 жаста. Алматыда тұрады, мамандығы — IT маманы. Оның спорттық өмірбаянында су добы, гимнастика, триатлон, сноубординг, жартасқа өрмелеу, армрестлинг және тағы басқа көптеген спорт түрлері бар. Ол су добынан спорт шеберлігіне үміткер, әуесқойлар жарыстары мен корпоративтік спартакиадаларда бірнеше рет жеңіске жеткен.

Бүгінде Евгения шынығу, салауатты өмір салты және өз тәжірибесі туралы блог жүргізеді. Үстел ойындарын, серуенді, екі итін және өзі айтқандай, «қанды тезірек жүгіртетін кез келген қимыл-қозғалысты» жақсы көреді.

Бірнеше жыл бұрын оған сүт безі обыры диагнозы қойылды. Артынша химиотерапия, ауыр жанама әсерлер және ұзақ оңалу кезеңі басталды. Осы кезеңде Евгения өз денесіне, жүктемеге және өзгелерден мықты екенін үнемі дәлелдеу қажеттігіне деген көзқарасын қайта ой елегінен өткізе бастады.

Біз спорттың қиындықтардан өтуге қалай көмектесетіні және қалай кедергі келтіретіні, кейде өз әлсіздігіңді мойындау неге маңызды екені және нәтиже қуаламай-ақ қозғалыстан қалай ләззат алуға болатыны туралы әңгімелестік.

01 / 04

Спорт — жеңудің тәсілі

01Женя, мен сені корпоративтік спартакиадалардан есімде сақтадым, сен онда әр түрлі спорт түрлерінде үнемі жеңіске жететінсің. Мұндай спорттық әмбебаптық қайдан?

— Сірә, анамнан. Ол мені ашылған үйірменің бәріне апаратын: ушу, мәнерлеп сырғанау, жүзу, түрлі секциялар. Тіпті жүгіруге де апарған сияқты. Мен өте көп нәрсені байқап көрдім. Менің ойымша, дәл сол кезде маған бәрін істей аламын деген сезім дарыды. Маған бәрі қолжетімді, қалағаныммен айналыса аламын деген сезім.

Менде әрқашан жарысқа деген өте күшті рух болды, бәрін жеңіп, алдына түскім келетін. Кейін мен бұған қарсы өте ұзақ күрестім, өйткені түсіндім: бақыт мүлдем бұл емес екен.

Евгения Савоськина
Евгения Савоськина

02Қандай спорт түрлерін байқап көрдің? Ал қайсысында ең елеулі нәтижелерге жеттің?

— Спорттық гимнастика, ушу, жүзу, су добы. Кейін триатлон, дуатлон, армрестлинг, жартасқа өрмелеу, велоспорт, йога. Әрине, сноуборд, шаңғы, скейтборд, роликтер. Қысқасы, мен шынымен де қолға түскеннің бәрін байқап көрдім!

Балалық шағымда, жастық шағымда және ересек кезімде бұл мені қатты жалындататын. Ең қызығы, осындай шашыраңқылықтың кесірінен менде елеулі жетістіктер онша жоқ.

Мен су добынан спорт шеберлігіне үміткермін. Жергілікті жарыстарда жеңдім, Open Cup-қа қатыстым — онда 12 кезең болды және әр жолы жаңа сайыс: дуатлон, триатлон, армрестлинг, сноубординг, джиббинг, эстафеталар, жүгіру. Екінші, үшінші орындар алдым, кейде жарақат салдарынан шығып қалдым. Жалпы, көңілді болды!

03Сен әрқашан жеңуге ұмтылдың. Жарыстар мен нәтижелерге деген көзқарасың қалай өзгерді?

— Спорттық өткенім маған қатты әсер етті. Тек спортта ғана емес, күнделікті істерде, жалпы өмірдің барлық саласында. Мен жеңгім, бірінші болғым, ең үздік болғым келді.

Қазір мақсат мүлдем бұл емес екенін түсінемін. Жетістік емес, жол маңызды.
Евгения Савоськина

Менде медальдардың орасан көп саны жиналды. Психотерапияның көмегімен мен шын мәнінде анамның назары үшін әпкеммен жарысқанымды түсіндім.

Онда өте терең психологиялық мәселелер болды. Мен онымен жеңдім. Енді маған ешкімге ештеңе дәлелдеудің қажеті жоқ. Қазір тек өзіммен ғана жарысамын. Кешегі өзімнен сәл болса да жақсырақ болу үшін.

Галерея · 5 фото
1 / 5
Евгения Савоськина
Евгения Савоськина
Евгения Савоськина
Евгения Савоськина
Евгения Савоськина
02 / 04

Диагноз және емделу

042022 жылы сен сүт безі обыры туралы білдің. Бұл қалай болды? Диагноздың қаншалықты ауыр екенін бірден түсіндің бе?

— Бәрі кездейсоқ болды. Менде түйін байқап, шұғыл тексерілуге қатты кеңес берді. Бірақ мен ұзақ созбаладым. Кейін УДЗ-ға бардым. Ісік күмәнді болғандықтан, биопсия жасау керек екенін айтты. Ал мен тағы да күтіп, динамикасын бақылауды шештім.

Шамамен үш айдан кейін қайта келдім. Дәрігер: ештеңе кішіреймей жатыр, кетпей жатыр, сондықтан тез биопсияға бар деді. Ақыры мен оны жасаттым. Қатерлі ісік табылды — екінші сатыдағы карцинома.

Мен мұның нені білдіретінін өте ұзақ түсінбедім. Бұл менің өмірімнің соңына әкелуі мүмкін ауыр ауру екенін. Сірә, нағыз түсінік мені есепке қойып, химиотерапия тағайындағанда алғаш рет келді.

Алғашқы процедура алдында химиотерапевтке бардым. Ол ықтимал салдарлар туралы айта бастады: шашым түсетінін, салмақ қосуым мүмкін екенін, спортпен айналыса алмай, үйреншікті өмір салтын жүргізе алмайтынымды. Бұл бір-екі айда емделетін тұмау немесе грипп емес екенін. Емделу өте ұзаққа созылуы мүмкін.

Есімде, көшеге шықтым. Желтоқсан еді, қар жауып тұрды. Мен жыладым. Үйге дейін жол бойы жылап келдім. Тек сонда ғана маған не болғанын түсіндім.

05Сен әрқашан физикалық тұрғыдан мықты әрі төзімді болдың. Емделу қаншалықты ауыр болды?

— Физикалық тұрғыдан мені мүлдем сындырды. Мен химиотерапияны ядролық бомбаның соққысымен салыстырамын. Ағзада қалыпты жұмыс істейтін ештеңе қалмағандай. Бұрын жұмыс істегеннің бәрі жұмыс істемей қалады.

Жүрегіме қатысты проблемалар басталды. Салмағым қатты қосылды. Терімде сұмдық өзгерістер, ас қорыту проблемалары, ең күтпеген жағдайларда мұрыннан қан кету болды. Ағзаның әбден тозғанын түсіндім.

Төзімді, мықты, қуатты болғаныма қарамастан, химиотерапия мені сындыра жаздады. Түбіме жете жаздады.
Евгения Савоськина

Қазір осы туралы айтып отырсам да, денем түршігеді. Дене мұның қаншалықты ауыр болғанын есінде сақтаған. Қорқынышты уақыт.

06Ал психологиялық тұрғыдан төтеп беруге не көмектесті? Сен осы кезеңде өзіңмен көп жұмыс істегеніңді айттың.

— Психологиялық тұрғыдан маған жеңілірек болды, өйткені мен психотерапиядан өтіп жүрдім. Осы уақыт бойы менімен психотерапевт жұмыс істеді. Біз менің күйлерімді, уайымдарымды, жауапкершілік мәселелерін, болып жатқан жағдайға көзқарасымды талдадық. Сондықтан психологиялық тұрғыдан мен едәуір тұрақты болдым.

Мүмкін, мен өліп кетуім мүмкін екенін толық түсінбеген де шығармын. Бұл ойға өзімді жолатпадым, ал психотерапевт мені шын мәнінде не болып жатқанын түсіну қажеттігіне үнемі қайтарып отырды.

Әрине, достарымның қолдауы қатты көмектесті. Алғашында мен ауырып жүргенімді бәріне ұзақ айта алмадым. Мені аяғанын қаламадым. Кейін түсіндім: менің күшім — әлсіздігімді мойындауда. Мен ауырып жүргенімді, емделіп, сауығып келе жатқанымды, маған жаман екенін және көмек керек екенін мойындадым.

Сол көмекті маған бәрі көрсетті. Анам, әпкем, сүйікті адамым, достарым. Тіпті ауруханада немесе Instagram арқылы танысқан мүлдем бейтаныс адамдар да. Бір рет мүлдем бейтаныс адам диагнозды тексеру үшін Үндістанға баруыма көмектесті. Бұл керемет қолдау болды.

Евгения Савоськина

07Сен тіректі өз ішіңнен іздегеніңді айтасың. Бұл сен үшін нені білдірді?

— Шын мәнінде бұл тіпті ішкі күрес емес, түсінулер болды. Мен өз ішімнен қандай да бір құтылу жолын құштарлана іздедім. Тірек тапқым келді. Мұның дәл менің басыма түскені маған өте әділетсіз болып көрінді.

Мен өмір бойы дұрыс тамақтандым, салауатты өмір салтын ұстандым, темекі шекпедім, ішімдік ішпедім, әрқашан спортпен айналыстым. Осылай ауыруға тиіс соңғы адам мен сияқты көрінетінмін. Ал кенеттен мені осылай аяғымнан шалады. Лайықсыз, өкінішті.

Мен «неге?» деген сұраққа емес, көбіне «мен бұған не істей аламын?» деген сұраққа жауап іздедім.

Маған әлі де әрекет ететін алаңым бар екенін, өз өміріме және күйіме ықпал ете алатынымды сезіну маңызды болды. Мұны түсінгенде қатты қуандым. Туннельдің соңынан жарық көргендей болдым. Әрине, бірден соған қарай жүгірдім.

08Осы кезеңде спорттық дайындығың қандай рөл атқарды? Жаттығуды жалғастырдың ба?

— Мен тіпті химиотерапияға велосипедпен келетінмін! Папанин көшесіне. Ол жаққа он шақырым және кері он шақырым, оның үстіне қайтар жол өрге қарай. Өзімді барынша төзімділікке сынадым. Жаяу өте көп жүрдім. Жүгіре алмадым — тамыр соғысы бірден шектен шығатын.

Есте сақтау қабілетім қатты нашарлады. Бұл химиотерапиямен немесе наркозбен байланысты ма, білмеймін, бірақ проблемалар қалды. Соған қарамастан мен өзіме үнемі бір нәрсені дәлелдеп жүрдім.

Әрине, химиотерапияның жанама әсерлері препараттарды енгізгеннен кейін бірден көрінбейді. Кейде бірнеше күннен кейін. Мен өзімді жақсырақ сезінген сәттерді пайдаландым.

Маған осылай мақтанған ұнайтын: сендердің бар ақымақ химиотерапияларыңа, маған тастап жатқан бар ядролық бомбаларыңа қарамастан, мен бәрібір тірілердің ең тірісімін! Мені өлтіре алмайсыңдар! Осындай бір батылсынушылық болды.

Галерея · 5 фото
1 / 5
Евгения Савоськина
Евгения Савоськина
Евгения Савоськина
Евгения Савоськина
Евгения Савоськина
03 / 04

Суық су

09Оңалу қалай өтті? Енді ағзаңа басқаша қарау керек екенін қашан түсіндің?

— Өте ұзақ әрі ауыр қалпына келдім. Есімде, сүйектерім морт болып қалды. Қолымды тегіс жерде сындырып алдым. Тағы саусағым сынды. Бірақ онда өзім кінәлімін — таяныштың үстімен сырғанап, соғылып қалдым.

Қазір ағзаға өте ұқыпты болу керек екенін түсіндім. Және оны аядым. Бір жағынан, сірә. Мүмкін, сырттай біреу: ол жай есуас қой, мұның бәрін неге істеді? — дер. Бірақ мен үшін бұл аяулы жаттығулар еді. Жүктемені біртіндеп арттырып, дененің күйін үнемі қадағаладым.

Мұны мен йогадан үйрендім — өз денеңді сезіну, оны тыңдау, оған зорлық жасамау. Бәрін ләззатпен, рахаттанып істеу. Әйтпесе, ләззат алмасақ, мұның бәрі не үшін?

10Өміріңде мұзды суға түсу қалай пайда болды? Неге суық суды байқап көруді шештің?

— Бала кезімнен менің пұтым Порфирий Иванов болды. Есімде, анам екеуміз қыста саябақта серуендеп жүрдік. Жанымыздан қарттар тобы жүгіріп өтті — бәрі жалаң аяқ! Мен шошып кеттім. Олар мұны қалай істейді? Мен, әрине, бірден аяқ киімімді шешіп, бірнеше метр жүріп көрдім. Аяғым жай ғана үзіліп түскендей болды! Тез киіндім, ал кейін аяғым ұзақ уақыт күйіп тұрды.

Бұл сезімдер маған қатты есте қалды. Бірақ химиотерапиядан кейінгі оңалуға дейін мұндай тәжірибелерді қайталамадым. Сол кезде шынығу тәжірибелерін зерттей бастадым, Порфирий Ивановқа, Вим Хофқа және суықты тәжірибеде қолданатын басқа адамдарға қызықтым.

Мені суықтың ағзаға әсер ету идеясының өзі тартты. Алдымен Денсаулық құбырының астында жай ғана суға бір сүңгідім. Әсері, әсіресе мен «дәмі» деп атайтын кейінгі сезім маған қатты ұнады. Ал кейін менің спорттық қыңырлығым қосылды: өзіме челлендж ұйымдастырып, бірде-бір күнді өткізіп алмауды шештім. Осылай күн сайын суға түсетін болдым. Кейін бұл туралы блог түсіруді ойлап таптым.

Евгения Савоськина
Евгения Савоськина

11Суық су саған не береді? Суға сүңгігеннен кейін не сезінесің?

— О, бұл менің сүйікті сұрағым! Өйткені шынығу маған физикалық тұрғыдан да, эмоционалдық тұрғыдан да толып жатқан (өте көп) нәрсе береді. Кітап жазуға болады! Ең алдымен — кейінгі сезім. Мен оны себепсіз қуаныш деп атаймын.

Сені жай ғана бақыт кернейді. Мен гормондық механизмдерді, эндорфиндер мен дофаминді онша білмеймін, бірақ бұл сезімді өте жақсы білемін. Тірі екеніңе жай ғана қуанасың.
Евгения Савоськина

Мұның бәрінен өткеніңе және қазір суық суда емес, жағада тұрғаның соншалықты керемет екеніне. Бұл өте керемет кейінгі сезім.

Ал психологиялық тұрғыдан — мүмкін емес сияқты көрінетін нәрседен өткенде. Қыс. Мұзды өзен. Тірі қалу инстинкттері деңгейіндегі дененің үрейлі қорқынышы. Сонда да сен оған барасың. Одан өтіп, шығасың да, өзіңді жеңімпаз сезінесің. Шынымен бәрін істей алатыныңды түсінесің.

Ал бұл сезім кейін өмірдің басқа салаларына да тарайды. Егер мен қыста мұзды өзенге түсе алсам, онда басқа қиындықтарды да жеңе аламын. Маған өзен мені өзінің асау қуатымен және күшімен қоректендіретін сияқты.

12Ауырып жазылғаннан кейінгі суық суға деген әуестігіңе дәрігерлер қалай қарайды?

— Мен дәрігерлерге мұзды суға түсетінімді, шынығатынымды талай рет айттым. Бірде-бір рет айыптауға тап болған емеспін. Мені: дененің сезімдерін қадағалаңыз, тоңып қалмаңыз деп ескертті.

Тіпті менің блогыма жазылған екі дәрігер бар. Оларға барғанымда: «Денсаулығыңыз қалай? Бүгін суға түсіп үлгердіңіз бе?» — деп сұрайды. Әрине, мені осылай танитыны жағымды әрі таңғаларлық.

Сонымен қатар мен менің тәжірибем әмбебап емес екенін жақсы түсінемін. Маған келетін нәрсе басқа адамға міндетті түрде келмейді.

13Ауру, емделу және шынығу туралы неге жария түрде айтуды шештің?

— Мен әрқашан блогер болғым келді, бірақ не туралы айтарымды білмедім. Ал шынығу тақырыбы пайда болғанда, оған жабыстым. Шын мәнінде мен блогты дәл суық судан бастадым. Кейін біртіндеп онкологиялық аурудан емделу үстінде екенімді мойындай бастадым. Бұл бір жағынан каминг-аут болды. Мені қатты қолдады.

Адамдардың берілмегенін қалаймын. Бақытты соңы болуы мүмкін екенін көргенін. Бірақ менің әдістерім бәріне келмейтінін жақсы түсінемін. Бұл панацея да, сиқырлы дәрі де емес. Әр адамның өз жолы, өз ерекшеліктері, өз емі бар. Тіпті диагноздары бірдей адамдарда да бәрі мүлдем басқаша өтуі мүмкін.

Мен химиотерапия кезінде әйелдермен таныстым. Кейде процедуралар өте ұзаққа созылатын — бір рет химиотерапияда алты сағат отырдым. Әрине, осы уақыт ішінде жаныңдағылармен сөйлесе бастайсың. Менің дәл өзімдікіндей диагнозы бар екі құрбым болды. Сонымен бірге біздің емделу сызбаларымыз бен тәсілдеріміз мүлдем әр түрлі болды.

Сондықтан мен ешқашан: «Мен обырды қалай емдеу керек екенін білемін. Мен сияқты істеңдер, өзенге түсіңдер — сонда жазыласыңдар», — демеймін. Жоқ, әрине. Мен обырды суық сумен емдеу үшін емес, химиотерапияның салдарымен күресу үшін шыныға бастадым. Әрі мен толық жазылдым деп айта алмаймын. Ауру қайта орала ма, жоқ па — ешкім білмейді. Сондықтан ешқандай кепілдік пен уәде бергім келмейді.

Менің тарихым біреуді шабыттандырып, бір нәрсені қайта қарауға, бір нәрсе туралы ойлануға итермелегенін ғана қалаймын. Біреу үшін туннельдің соңындағы шам болу. Бәрі өте нашар болса да, алда жақсы нәрсе болуы мүмкін екенін көрсету. Және бұл мені сындырмағанын көрсету.
Евгения Савоськина
Евгения Савоськина
Евгения Савоськина
Евгения Савоськина
04 / 04

Дәлелсіз

14Басыңнан өткергеннің бәрінен кейін спортқа және өз денеңе деген қарым-қатынасың қалай өзгерді? Өзіңді төзімділікке сынағың келе ме әлі?

— Мен йоганың үлкен жанкүйерімін. Оның қағидаттары маған қатты ұнайды. Атап айтқанда, ахимса — зорлық жасамау. Сондықтан бәрін тек ләззат үшін істеуге тырысамын. Ұнаса — істеймін. Ұнамаса — сау болыңыз!

Мысалы, жүгіруді жақсы көрмеймін. Ұнамағандықтан жүгірмеймін. Ал велосипедпен өрге қарай тырмысып шыға аламын. Шынымды айтсам, таудан төмен сырғанау көбірек ұнайды. Бірақ не істейсің — түсу үшін алдымен көтерілу керек. Бәрі үшін төлеуге тура келеді!

Қысқасы, бәрі ләззат үшін болуы керек. Ешқандай зорлық, ешқандай рекорд, ешкімге ештеңе дәлелдеу жоқ. Тек өзіңді тыңдау. Сен өзің үшін әрі бедел, әрі қарсылас, әрі төреші.

Евгения Савоськина

15Сенің артыңда үлкен спорттық және өмірлік тәжірибе бар. Бүгін өз бойыңнан не ашу саған бәрінен қызық? Жаңа сын-қатерлерге деген көзқарасың қалай өзгерді?

— Мен үнемі, күн сайын жаңа нәрсені байқап көремін. Бірақ ол үшін алғаш рет парашютпен секіру міндетті емес. Ең керемет саяхат — өз ішіңе саяхат. Өзіңді, өз мүмкіндіктеріңді тану. Бұл сәл сектанттық естілуі мүмкін, бірақ мен өз шындығымды өзім жасайтынымды түсіндім. Қазір маған дәл өз тереңіме саяхат бәрінен қызық.

Мен үнемі қорқыныштарыма қарсы барамын. Мен үшін қорқыныш — сол жерде өсу бар екенінің белгісі. Егер бір нәрседен қорықсам, соған барамын. Тіпті сен маған осы сұхбатты ұсынғанда, бірінші ойым бас тарту болды. Құдайым-ау, жоқ! Тағы қандай сұхбат? Бірақ мен мұны тануды үйреніп алдым. Егер қорқынышты әрі қаламасам, мүмкін, дәл сол жаққа бару керек шығар.

Әрине, тепе-теңдік маңызды. Өзіңді тыңдау керек. Шатырдан секіргің келмесе, одан секірудің қажеті жоқ! Бәрінде алтын ортаны іздеу керек.

16Ауыр кезеңді бастан кешіріп жүрген және өзгерісті неден бастарын білмейтін адамға не айтар едің?

— Мен оған қазіргі күйінен не алатыны және ол үшін қандай баға төлейтіні туралы ойлануды ұсынар едім. Оны осы жағдайда не ұстап тұрғанын, нені жоғалтып жатқанын және қажетті нәрсені басқа жолмен алуға бола ма екенін түсінуге тырысуды.

Егер адам бағаның тым жоғары екенін, ол алатын пайдаға тұрмайтынын түсінсе, онда ол онымен жұмыс істей бастай алады. Бірақ бұл оның өз таңдауы болуы керек. Басқа адамның орнына мұндай жолдан өту мүмкін емес.

Made on
Tilda