№Русский оригиналКазахский переводВаша правка
1Евгения Савоськина
Евгения Савоськина
3Все истории
Барлық тарихтар
5«Мне больше не надо никому ничего доказывать»
«Маған енді ешкімге ештеңе дәлелдеудің қажеті жоқ»
6Евгения Савоськина перепробовала десятки видов спорта, привыкла соревноваться и побеждать. Но диагноз «рак груди» заставил ее по-новому взглянуть на собственные возможности. О тяжелом лечении, возвращении к активной жизни, моржевании и о том, почему сегодня ей больше не нужно никому ничего доказывать.
Евгения Савоськина ондаған спорт түрін байқап көріп, жарысуға және жеңуге үйренген. Бірақ «сүт безі обыры» диагнозы оны өз мүмкіндіктеріне жаңаша қарауға мәжбүр етті. Ауыр емделу, белсенді өмірге оралу, мұзды суға түсу және бүгінде неге ешкімге ештеңе дәлелдеудің қажеті жоқ екені туралы.
7Текст: Юлия Кузнецова
Мәтін: Юлия Кузнецова
8Фото: из личного архива героини
Фото: кейіпкердің жеке мұрағатынан
12КМС по водному поло
Су добынан спорт шеберлігіне үміткер
13Евгении Савоськиной 44 года. Она живет в Алматы, по профессии IT-специалист. В ее спортивной биографии — водное поло, гимнастика, триатлон, сноубординг, скалолазание, армрестлинг и еще немало дисциплин. Она кандидат в мастера спорта по водному поло, неоднократно побеждала на любительских соревнованиях и корпоративных спартакиадах.
Евгения Савоськина 44 жаста. Алматыда тұрады, мамандығы — IT маманы. Оның спорттық өмірбаянында су добы, гимнастика, триатлон, сноубординг, жартасқа өрмелеу, армрестлинг және тағы басқа көптеген спорт түрлері бар. Ол су добынан спорт шеберлігіне үміткер, әуесқойлар жарыстары мен корпоративтік спартакиадаларда бірнеше рет жеңіске жеткен.
15Несколько лет назад у нее диагностировали рак груди. Последовали химиотерапия, тяжелые побочные эффекты и длительное восстановление. В этот период Евгения начала переосмысливать свое отношение к телу, нагрузкам и необходимости постоянно доказывать, что она сильнее других.
Бірнеше жыл бұрын оған сүт безі обыры диагнозы қойылды. Артынша химиотерапия, ауыр жанама әсерлер және ұзақ оңалу кезеңі басталды. Осы кезеңде Евгения өз денесіне, жүктемеге және өзгелерден мықты екенін үнемі дәлелдеу қажеттігіне деген көзқарасын қайта ой елегінен өткізе бастады.
16Мы поговорили о том, как спорт помогает и мешает проходить через трудности, почему иногда важно признать собственную слабость и как найти удовольствие в движении без погони за результатами.
Біз спорттың қиындықтардан өтуге қалай көмектесетіні және қалай кедергі келтіретіні, кейде өз әлсіздігіңді мойындау неге маңызды екені және нәтиже қуаламай-ақ қозғалыстан қалай ләззат алуға болатыны туралы әңгімелестік.
17Спорт как способ побеждать
Спорт — жеңудің тәсілі
18Женя, я помню тебя еще по корпоративным спартакиадам, где ты регулярно побеждала, причем в совершенно разных дисциплинах. Откуда такая спортивная универсальность?
Женя, мен сені корпоративтік спартакиадалардан есімде сақтадым, сен онда әр түрлі спорт түрлерінде үнемі жеңіске жететінсің. Мұндай спорттық әмбебаптық қайдан?
19— Наверное, от мамы. Она водила меня на все, что только открывалось: ушу, фигурное катание, плавание, разные секции. Даже на бег, по-моему. Я очень много всего пробовала. И думаю, именно тогда мне передалось ощущение, что я могу все. Что мне все доступно и я могу заниматься чем захочу.
— Сірә, анамнан. Ол мені ашылған үйірменің бәріне апаратын: ушу, мәнерлеп сырғанау, жүзу, түрлі секциялар. Тіпті жүгіруге де апарған сияқты. Мен өте көп нәрсені байқап көрдім. Менің ойымша, дәл сол кезде маған бәрін істей аламын деген сезім дарыды. Маған бәрі қолжетімді, қалағаныммен айналыса аламын деген сезім.
20У меня всегда был очень сильный соревновательный дух, стремление всех забороть, победить. Потом я с этим очень долго боролась, потому что поняла: не в этом счастье вообще-то.
Менде әрқашан жарысқа деген өте күшті рух болды, бәрін жеңіп, алдына түскім келетін. Кейін мен бұған қарсы өте ұзақ күрестім, өйткені түсіндім: бақыт мүлдем бұл емес екен.
21Какие виды спорта ты успела попробовать? И в каких добилась самых серьезных результатов?
Қандай спорт түрлерін байқап көрдің? Ал қайсысында ең елеулі нәтижелерге жеттің?
22— Спортивная гимнастика, ушу, плавание, водное поло. Потом триатлон, дуатлон, армрестлинг, скалолазание, велосипедный спорт, йога. Конечно, сноуборд, лыжи, скейтборд, ролики. Короче, я реально перепробовала все, что ни возьми!
— Спорттық гимнастика, ушу, жүзу, су добы. Кейін триатлон, дуатлон, армрестлинг, жартасқа өрмелеу, велоспорт, йога. Әрине, сноуборд, шаңғы, скейтборд, роликтер. Қысқасы, мен шынымен де қолға түскеннің бәрін байқап көрдім!
23В детстве, юности и уже во взрослом возрасте меня это очень сильно зажигало. Самое прикольное, что из-за такой разбросанности каких-то серьезных достижений у меня особо нет.
Балалық шағымда, жастық шағымда және ересек кезімде бұл мені қатты жалындататын. Ең қызығы, осындай шашыраңқылықтың кесірінен менде елеулі жетістіктер онша жоқ.
24Я кандидат в мастера спорта по водному поло. Выигрывала местные соревнования, участвовала в Open Cup, где было 12 этапов и каждый раз новая дисциплина: дуатлон, триатлон, армрестлинг, сноубординг, джиббинг, эстафеты, бег. Занимала вторые и третьи места, иногда выбывала из-за травм. В общем, было весело!
Мен су добынан спорт шеберлігіне үміткермін. Жергілікті жарыстарда жеңдім, Open Cup-қа қатыстым — онда 12 кезең болды және әр жолы жаңа сайыс: дуатлон, триатлон, армрестлинг, сноубординг, джиббинг, эстафеталар, жүгіру. Екінші, үшінші орындар алдым, кейде жарақат салдарынан шығып қалдым. Жалпы, көңілді болды!
25Ты всегда стремилась побеждать. Как изменилось твое отношение к соревнованиям и результатам?
Сен әрқашан жеңуге ұмтылдың. Жарыстар мен нәтижелерге деген көзқарасың қалай өзгерді?
26— Спортивное прошлое очень сильно на меня повлияло. Причем не только в спорте, но и в повседневных делах, вообще во всех сферах жизни. Я хотела побеждать, быть первой, быть лучшей.
— Спорттық өткенім маған қатты әсер етті. Тек спортта ғана емес, күнделікті істерде, жалпы өмірдің барлық саласында. Мен жеңгім, бірінші болғым, ең үздік болғым келді.
27Сейчас понимаю, что цель вообще не в этом. Важен путь, а не достижения.
Қазір мақсат мүлдем бұл емес екенін түсінемін. Жетістік емес, жол маңызды.
28У меня накопилось огромное количество медалей. И с помощью психотерапии я поняла, что на самом деле соревновалась со своей сестрой за внимание мамы.
Менде медальдардың орасан көп саны жиналды. Психотерапияның көмегімен мен шын мәнінде анамның назары үшін әпкеммен жарысқанымды түсіндім.
29Там были очень глубинные психологические вопросы. Я с этим справилась. Теперь мне не надо никому ничего доказывать. Сейчас я соревнуюсь только с самой собой. Чтобы быть хотя бы чуть-чуть лучше, чем я вчерашняя.
Онда өте терең психологиялық мәселелер болды. Мен онымен жеңдім. Енді маған ешкімге ештеңе дәлелдеудің қажеті жоқ. Қазір тек өзіммен ғана жарысамын. Кешегі өзімнен сәл болса да жақсырақ болу үшін.
30Диагноз и лечение
Диагноз және емделу
31В 2022 году ты узнала о раке груди. Как это произошло? Ты сразу осознала серьезность диагноза?
2022 жылы сен сүт безі обыры туралы білдің. Бұл қалай болды? Диагноздың қаншалықты ауыр екенін бірден түсіндің бе?
32— Все произошло случайно. У меня нащупали шишку и настоятельно рекомендовали срочно провериться. Но я долго тянула. Потом сходила на УЗИ. Мне сказали, что нужно делать биопсию, потому что образование подозрительное. А я опять решила подождать, посмотреть динамику.
— Бәрі кездейсоқ болды. Менде түйін байқап, шұғыл тексерілуге қатты кеңес берді. Бірақ мен ұзақ созбаладым. Кейін УДЗ-ға бардым. Ісік күмәнді болғандықтан, биопсия жасау керек екенін айтты. Ал мен тағы да күтіп, динамикасын бақылауды шештім.
33Месяца через три пришла повторно. Врач сказала: ничего не уменьшается, не проходит, так что быстро иди на биопсию. В конце концов я ее сделала. Обнаружили злокачественную опухоль — карциному второй стадии.
Шамамен үш айдан кейін қайта келдім. Дәрігер: ештеңе кішіреймей жатыр, кетпей жатыр, сондықтан тез биопсияға бар деді. Ақыры мен оны жасаттым. Қатерлі ісік табылды — екінші сатыдағы карцинома.
34Я очень долго не понимала, что это значит. Что это серьезная болезнь, которая может привести к концу моей жизни. Наверное, впервые настоящее осознание пришло, когда меня поставили на учет и назначили химиотерапию.
Мен мұның нені білдіретінін өте ұзақ түсінбедім. Бұл менің өмірімнің соңына әкелуі мүмкін ауыр ауру екенін. Сірә, нағыз түсінік мені есепке қойып, химиотерапия тағайындағанда алғаш рет келді.
35Перед первой процедурой я пришла к химиотерапевту. Он начал рассказывать о возможных последствиях: что выпадут волосы, что я могу набрать вес, не смогу заниматься спортом и вести привычный образ жизни. Что это не насморк и не грипп, которые можно вылечить за месяц-два. Лечение может продолжаться очень долго.
Алғашқы процедура алдында химиотерапевтке бардым. Ол ықтимал салдарлар туралы айта бастады: шашым түсетінін, салмақ қосуым мүмкін екенін, спортпен айналыса алмай, үйреншікті өмір салтын жүргізе алмайтынымды. Бұл бір-екі айда емделетін тұмау немесе грипп емес екенін. Емделу өте ұзаққа созылуы мүмкін.
36Помню, я вышла на улицу. Был декабрь, шел снег. И я плакала. Шла всю дорогу до дома и плакала. Только тогда до меня дошло, что со мной произошло.
Есімде, көшеге шықтым. Желтоқсан еді, қар жауып тұрды. Мен жыладым. Үйге дейін жол бойы жылап келдім. Тек сонда ғана маған не болғанын түсіндім.
37Ты всегда была физически сильной и выносливой. Насколько тяжелым оказалось лечение?
Сен әрқашан физикалық тұрғыдан мықты әрі төзімді болдың. Емделу қаншалықты ауыр болды?
38— Физически меня просто сломало. Я сравниваю химиотерапию с ударом ядерной бомбы. В организме словно не остается ничего нормально функционирующего. Все, что раньше работало, перестает работать.
— Физикалық тұрғыдан мені мүлдем сындырды. Мен химиотерапияны ядролық бомбаның соққысымен салыстырамын. Ағзада қалыпты жұмыс істейтін ештеңе қалмағандай. Бұрын жұмыс істегеннің бәрі жұмыс істемей қалады.
39У меня начались проблемы с сердцем. Я очень сильно набрала вес. Были кошмары с кожей, проблемы с пищеварением, носовые кровотечения в самых неожиданных ситуациях. Я понимала, что организм просто на износе.
Жүрегіме қатысты проблемалар басталды. Салмағым қатты қосылды. Терімде сұмдық өзгерістер, ас қорыту проблемалары, ең күтпеген жағдайларда мұрыннан қан кету болды. Ағзаның әбден тозғанын түсіндім.
40Несмотря на то что я выносливая, сильная, мощная, химиотерапия меня почти сломала. Почти добила.
Төзімді, мықты, қуатты болғаныма қарамастан, химиотерапия мені сындыра жаздады. Түбіме жете жаздады.
41Я даже сейчас об этом говорю, и у меня мурашки по коже. Тело помнит, как это было тяжело. Страшное время.
Қазір осы туралы айтып отырсам да, денем түршігеді. Дене мұның қаншалықты ауыр болғанын есінде сақтаған. Қорқынышты уақыт.
42А что помогало справляться психологически? Ты говорила, что в этот период много работала над собой.
Ал психологиялық тұрғыдан төтеп беруге не көмектесті? Сен осы кезеңде өзіңмен көп жұмыс істегеніңді айттың.
43— Психологически мне было проще, потому что я была в психотерапии. Со мной все это время работал психотерапевт. Мы разбирали мои состояния, переживания, вопросы ответственности, мое отношение к происходящему. Поэтому психологически я была достаточно стабильна.
— Психологиялық тұрғыдан маған жеңілірек болды, өйткені мен психотерапиядан өтіп жүрдім. Осы уақыт бойы менімен психотерапевт жұмыс істеді. Біз менің күйлерімді, уайымдарымды, жауапкершілік мәселелерін, болып жатқан жағдайға көзқарасымды талдадық. Сондықтан психологиялық тұрғыдан мен едәуір тұрақты болдым.
44Может быть, я даже не до конца понимала, что могу умереть. Я как-то не допускала этой мысли, а психотерапевт постоянно возвращал меня к необходимости осознать, что происходит на самом деле.
Мүмкін, мен өліп кетуім мүмкін екенін толық түсінбеген де шығармын. Бұл ойға өзімді жолатпадым, ал психотерапевт мені шын мәнінде не болып жатқанын түсіну қажеттігіне үнемі қайтарып отырды.
45И, конечно, очень помогла поддержка друзей. Сначала я долго не могла всем признаться, что болею. Не хотела, чтобы меня жалели. Потом поняла: моя сила — в признании слабости. Я признала, что болею, лечусь, выздоравливаю, что мне плохо и нужна помощь.
Әрине, достарымның қолдауы қатты көмектесті. Алғашында мен ауырып жүргенімді бәріне ұзақ айта алмадым. Мені аяғанын қаламадым. Кейін түсіндім: менің күшім — әлсіздігімді мойындауда. Мен ауырып жүргенімді, емделіп, сауығып келе жатқанымды, маған жаман екенін және көмек керек екенін мойындадым.
46И мне эту помощь оказали вообще все. Мама, сестра, любимый человек, друзья. И даже абсолютно незнакомые люди, которых я встречала в больнице или через Instagram. Был случай, когда совершенно незнакомый человек помог мне съездить в Индию для проверки диагноза. Это была невероятная поддержка.
Сол көмекті маған бәрі көрсетті. Анам, әпкем, сүйікті адамым, достарым. Тіпті ауруханада немесе Instagram арқылы танысқан мүлдем бейтаныс адамдар да. Бір рет мүлдем бейтаныс адам диагнозды тексеру үшін Үндістанға баруыма көмектесті. Бұл керемет қолдау болды.
47Ты говоришь, что искала опору внутри себя. Что это означало для тебя?
Сен тіректі өз ішіңнен іздегеніңді айтасың. Бұл сен үшін нені білдірді?
48— На самом деле это была даже не внутренняя борьба, а осознания. Я жадно искала какое-то спасение внутри себя. Хотела найти опору. Мне казалось ужасно несправедливым, что это произошло именно со мной.
— Шын мәнінде бұл тіпті ішкі күрес емес, түсінулер болды. Мен өз ішімнен қандай да бір құтылу жолын құштарлана іздедім. Тірек тапқым келді. Мұның дәл менің басыма түскені маған өте әділетсіз болып көрінді.
49Я ведь всю жизнь правильно питалась, вела здоровый образ жизни, не курила, не пила, всегда занималась спортом. Казалось, я последний человек, который должен был так заболеть. И вдруг меня вот так сбивает с ног. Незаслуженно, обидно.
Мен өмір бойы дұрыс тамақтандым, салауатты өмір салтын ұстандым, темекі шекпедім, ішімдік ішпедім, әрқашан спортпен айналыстым. Осылай ауыруға тиіс соңғы адам мен сияқты көрінетінмін. Ал кенеттен мені осылай аяғымнан шалады. Лайықсыз, өкінішті.
50Я искала ответ не столько на вопрос «почему?», сколько на вопрос «что я могу с этим сделать?».
Мен «неге?» деген сұраққа емес, көбіне «мен бұған не істей аламын?» деген сұраққа жауап іздедім.
51Мне было важно почувствовать, что у меня остается какое-то поле деятельности, что я могу влиять на собственную жизнь и свое состояние. Когда я это осознала, очень сильно обрадовалась. Как будто увидела свет в конце туннеля. И, конечно, сразу туда побежала.
Маған әлі де әрекет ететін алаңым бар екенін, өз өміріме және күйіме ықпал ете алатынымды сезіну маңызды болды. Мұны түсінгенде қатты қуандым. Туннельдің соңынан жарық көргендей болдым. Әрине, бірден соған қарай жүгірдім.
52Какую роль в этот период сыграла твоя спортивная подготовка? Продолжала ли ты тренироваться?
Осы кезеңде спорттық дайындығың қандай рөл атқарды? Жаттығуды жалғастырдың ба?
53— Я даже на химиотерапию приезжала на велосипеде! На Папанина. Десять километров туда и десять обратно, причем обратно в гору. Я всячески проверяла себя на прочность. Очень много ходила пешком. Бегать не могла — сразу зашкаливал пульс.
— Мен тіпті химиотерапияға велосипедпен келетінмін! Папанин көшесіне. Ол жаққа он шақырым және кері он шақырым, оның үстіне қайтар жол өрге қарай. Өзімді барынша төзімділікке сынадым. Жаяу өте көп жүрдім. Жүгіре алмадым — тамыр соғысы бірден шектен шығатын.
54У меня сильно ухудшилась память. Не знаю, связано ли это с химиотерапией или наркозом, но проблемы остались. И все равно я постоянно что-то себе доказывала.
Есте сақтау қабілетім қатты нашарлады. Бұл химиотерапиямен немесе наркозбен байланысты ма, білмеймін, бірақ проблемалар қалды. Соған қарамастан мен өзіме үнемі бір нәрсені дәлелдеп жүрдім.
55Конечно, побочные эффекты химиотерапии проявляются не сразу после введения препаратов. Иногда через несколько дней. И я пользовалась теми моментами, когда чувствовала себя лучше.
Әрине, химиотерапияның жанама әсерлері препараттарды енгізгеннен кейін бірден көрінбейді. Кейде бірнеше күннен кейін. Мен өзімді жақсырақ сезінген сәттерді пайдаландым.
56Мне нравилось вот так кичиться: несмотря на всю вашу дурацкую химиотерапию, несмотря на все ядерные бомбы, которые вы на меня сбрасываете, я все равно живее всех живых! Хрен вы меня убьете! Такая вот бравада была.
Маған осылай мақтанған ұнайтын: сендердің бар ақымақ химиотерапияларыңа, маған тастап жатқан бар ядролық бомбаларыңа қарамастан, мен бәрібір тірілердің ең тірісімін! Мені өлтіре алмайсыңдар! Осындай бір батылсынушылық болды.
58Как проходило восстановление? Когда ты поняла, что к организму теперь нужно относиться иначе?
Оңалу қалай өтті? Енді ағзаңа басқаша қарау керек екенін қашан түсіндің?
59— Восстанавливалась очень долго и тяжело. Помню, кости стали хрупкими. Я сломала руку буквально на ровном месте. Еще был перелом пальца. Хотя там я сама виновата — каталась на перилах и ударилась.
— Өте ұзақ әрі ауыр қалпына келдім. Есімде, сүйектерім морт болып қалды. Қолымды тегіс жерде сындырып алдым. Тағы саусағым сынды. Бірақ онда өзім кінәлімін — таяныштың үстімен сырғанап, соғылып қалдым.
60Я поняла, что сейчас с организмом надо быть очень бережной. И я его щадила. Наверное, в какой-то степени. Может, со стороны кто-то скажет: да она просто психичка, зачем вообще все это делала? Но для меня это были щадящие тренировки. Я постепенно увеличивала нагрузки и постоянно следила за состоянием тела.
Қазір ағзаға өте ұқыпты болу керек екенін түсіндім. Және оны аядым. Бір жағынан, сірә. Мүмкін, сырттай біреу: ол жай есуас қой, мұның бәрін неге істеді? — дер. Бірақ мен үшін бұл аяулы жаттығулар еді. Жүктемені біртіндеп арттырып, дененің күйін үнемі қадағаладым.
61Этому я научилась в йоге — ощущать свое тело, слушать его, не насиловать. Все делать в наслаждение, в кайф. Потому что иначе зачем все это, если мы не получаем удовольствия?
Мұны мен йогадан үйрендім — өз денеңді сезіну, оны тыңдау, оған зорлық жасамау. Бәрін ләззатпен, рахаттанып істеу. Әйтпесе, ләззат алмасақ, мұның бәрі не үшін?
62Как в твоей жизни появилось моржевание? Почему ты решила попробовать холодную воду?
Өміріңде мұзды суға түсу қалай пайда болды? Неге суық суды байқап көруді шештің?
63— С детства моим кумиром был Порфирий Иванов. Помню, мы с мамой гуляли зимой в парке. И мимо нас пробежала группа старичков и старушек — все босиком! У меня был шок. Как они это делают? Я, конечно, сразу разулась и попробовала пройти пару метров. Ноги просто отвалились! Я быстро обулась, а потом они еще долго горели.
— Бала кезімнен менің пұтым Порфирий Иванов болды. Есімде, анам екеуміз қыста саябақта серуендеп жүрдік. Жанымыздан қарттар тобы жүгіріп өтті — бәрі жалаң аяқ! Мен шошып кеттім. Олар мұны қалай істейді? Мен, әрине, бірден аяқ киімімді шешіп, бірнеше метр жүріп көрдім. Аяғым жай ғана үзіліп түскендей болды! Тез киіндім, ал кейін аяғым ұзақ уақыт күйіп тұрды.
64Эти ощущения мне очень запомнились. Но больше я таких экспериментов не повторяла вплоть до восстановления после химиотерапии. Тогда я стала изучать практики закаливания, интересовалась Порфирием Ивановым, Вимом Хофом и другими людьми, которые практикуют холод.
Бұл сезімдер маған қатты есте қалды. Бірақ химиотерапиядан кейінгі оңалуға дейін мұндай тәжірибелерді қайталамадым. Сол кезде шынығу тәжірибелерін зерттей бастадым, Порфирий Ивановқа, Вим Хофқа және суықты тәжірибеде қолданатын басқа адамдарға қызықтым.
65Меня привлекала сама идея воздействия холода на организм. Сначала я просто окунулась под Трубой здоровья. Мне очень понравился эффект, особенно то, что я называю послевкусием. А потом включилась моя спортивная упоротость: решила устроить себе челлендж и не пропускать ни одного дня. Так и стала купаться каждый день. А потом придумала снимать об этом блог.
Мені суықтың ағзаға әсер ету идеясының өзі тартты. Алдымен Денсаулық құбырының астында жай ғана суға бір сүңгідім. Әсері, әсіресе мен «дәмі» деп атайтын кейінгі сезім маған қатты ұнады. Ал кейін менің спорттық қыңырлығым қосылды: өзіме челлендж ұйымдастырып, бірде-бір күнді өткізіп алмауды шештім. Осылай күн сайын суға түсетін болдым. Кейін бұл туралы блог түсіруді ойлап таптым.
66Что тебе дает холодная вода? Что ты чувствуешь после погружения?
Суық су саған не береді? Суға сүңгігеннен кейін не сезінесің?
67— О, это мой любимый вопрос! Потому что и физически, и эмоционально закаливание дает мне просто до.. (много) всего. Книгу можно написать! В первую очередь — послевкусие. Я называю его беспричинной радостью.
— О, бұл менің сүйікті сұрағым! Өйткені шынығу маған физикалық тұрғыдан да, эмоционалдық тұрғыдан да толып жатқан (өте көп) нәрсе береді. Кітап жазуға болады! Ең алдымен — кейінгі сезім. Мен оны себепсіз қуаныш деп атаймын.
68Тебя просто охватывает счастье. Я не очень разбираюсь в гормональных механизмах, эндорфинах и дофамине, но очень хорошо знаю это ощущение. Когда ты просто радуешься тому, что жив.
Сені жай ғана бақыт кернейді. Мен гормондық механизмдерді, эндорфиндер мен дофаминді онша білмеймін, бірақ бұл сезімді өте жақсы білемін. Тірі екеніңе жай ғана қуанасың.
69Что прошел через это и тебе сейчас так классно стоять на берегу, а не находиться в холодной воде. Это очень крутое послевкусие.
Мұның бәрінен өткеніңе және қазір суық суда емес, жағада тұрғаның соншалықты керемет екеніне. Бұл өте керемет кейінгі сезім.
70А психологически — когда ты проходишь через что-то, казалось бы, невозможное. Зима. Ледяная река. Панический страх тела на уровне инстинктов выживания. И ты все равно туда идешь. Проходишь через это, выходишь и чувствуешь себя победителем. Осознаешь, что реально можешь все.
Ал психологиялық тұрғыдан — мүмкін емес сияқты көрінетін нәрседен өткенде. Қыс. Мұзды өзен. Тірі қалу инстинкттері деңгейіндегі дененің үрейлі қорқынышы. Сонда да сен оған барасың. Одан өтіп, шығасың да, өзіңді жеңімпаз сезінесің. Шынымен бәрін істей алатыныңды түсінесің.
71И это ощущение потом распространяется на другие сферы жизни. Если я могу купаться зимой в ледяной реке, значит, могу справиться и с другими трудностями. Мне кажется, река питает меня своей неукротимой энергией и силой.
Ал бұл сезім кейін өмірдің басқа салаларына да тарайды. Егер мен қыста мұзды өзенге түсе алсам, онда басқа қиындықтарды да жеңе аламын. Маған өзен мені өзінің асау қуатымен және күшімен қоректендіретін сияқты.
72Как врачи относятся к твоему увлечению холодной водой после перенесенного заболевания?
Ауырып жазылғаннан кейінгі суық суға деген әуестігіңе дәрігерлер қалай қарайды?
73— Я много раз рассказывала врачам, что практикую моржевание, купаюсь в ледяной воде, закаляюсь. Ни разу не встретила осуждения. Меня предупреждали: следите за ощущениями тела, не переохлаждайтесь.
— Мен дәрігерлерге мұзды суға түсетінімді, шынығатынымды талай рет айттым. Бірде-бір рет айыптауға тап болған емеспін. Мені: дененің сезімдерін қадағалаңыз, тоңып қалмаңыз деп ескертті.
74Есть даже двое врачей, которые подписаны на мой блог. Когда я прихожу к ним, они спрашивают: «Как ваше здоровье? Вы сегодня уже купались?» Конечно, приятно и удивительно, что меня вот так узнают.
Тіпті менің блогыма жазылған екі дәрігер бар. Оларға барғанымда: «Денсаулығыңыз қалай? Бүгін суға түсіп үлгердіңіз бе?» — деп сұрайды. Әрине, мені осылай танитыны жағымды әрі таңғаларлық.
75При этом я прекрасно понимаю, что мой опыт не универсален. То, что подходит мне, совершенно не обязательно подойдет другому человеку.
Сонымен қатар мен менің тәжірибем әмбебап емес екенін жақсы түсінемін. Маған келетін нәрсе басқа адамға міндетті түрде келмейді.
76Почему ты решила публично рассказывать о болезни, лечении и закаливании?
Ауру, емделу және шынығу туралы неге жария түрде айтуды шештің?
77— Я всегда очень хотела быть блогером, но не знала, о чем рассказывать. А когда появилась тема закаливания, я за нее ухватилась. На самом деле я начинала блог именно с холодной воды. И уже потом постепенно стала признаваться, что нахожусь в процессе лечения онкологического заболевания. Это был своеобразный каминг-аут. Меня очень сильно поддержали.
— Мен әрқашан блогер болғым келді, бірақ не туралы айтарымды білмедім. Ал шынығу тақырыбы пайда болғанда, оған жабыстым. Шын мәнінде мен блогты дәл суық судан бастадым. Кейін біртіндеп онкологиялық аурудан емделу үстінде екенімді мойындай бастадым. Бұл бір жағынан каминг-аут болды. Мені қатты қолдады.
78Мне хочется, чтобы люди не сдавались. Чтобы видели, что возможен хэппи-энд. Но я прекрасно понимаю, что мои методы подходят не всем. Это не панацея и не волшебная пилюля. У каждого человека свой путь, свои особенности, свое лечение. Даже у людей с одинаковыми диагнозами все может проходить совершенно по-разному.
Адамдардың берілмегенін қалаймын. Бақытты соңы болуы мүмкін екенін көргенін. Бірақ менің әдістерім бәріне келмейтінін жақсы түсінемін. Бұл панацея да, сиқырлы дәрі де емес. Әр адамның өз жолы, өз ерекшеліктері, өз емі бар. Тіпті диагноздары бірдей адамдарда да бәрі мүлдем басқаша өтуі мүмкін.
79Я познакомилась с женщинами во время химиотерапии. Иногда процедуры длились очень долго — однажды я сидела на химиотерапии шесть часов. Конечно, за это время начинаешь общаться с теми, кто рядом. У меня были две подруги с такими же диагнозами, как у меня. И при этом у нас были совершенно разные схемы лечения и подходы.
Мен химиотерапия кезінде әйелдермен таныстым. Кейде процедуралар өте ұзаққа созылатын — бір рет химиотерапияда алты сағат отырдым. Әрине, осы уақыт ішінде жаныңдағылармен сөйлесе бастайсың. Менің дәл өзімдікіндей диагнозы бар екі құрбым болды. Сонымен бірге біздің емделу сызбаларымыз бен тәсілдеріміз мүлдем әр түрлі болды.
80Поэтому я никогда не говорю: «Я знаю, как вылечить рак. Делайте как я, лезьте в реку — и выздоровеете». Нет, конечно. Я стала закаляться, чтобы справляться с последствиями химиотерапии, а не лечить рак холодной водой. И я не могу утверждать, что окончательно вылечилась. Никто не знает, вернется болезнь или нет. Поэтому я не хочу давать никаких гарантий и обещаний.
Сондықтан мен ешқашан: «Мен обырды қалай емдеу керек екенін білемін. Мен сияқты істеңдер, өзенге түсіңдер — сонда жазыласыңдар», — демеймін. Жоқ, әрине. Мен обырды суық сумен емдеу үшін емес, химиотерапияның салдарымен күресу үшін шыныға бастадым. Әрі мен толық жазылдым деп айта алмаймын. Ауру қайта орала ма, жоқ па — ешкім білмейді. Сондықтан ешқандай кепілдік пен уәде бергім келмейді.
81Мне просто хочется, чтобы моя история кого-то вдохновила, заставила что-то пересмотреть, о чем-то задуматься. Быть для кого-то фонариком в конце туннеля. Показать, что даже когда все очень плохо, впереди может быть что-то хорошее. И еще показать, что меня это не сломало.
Менің тарихым біреуді шабыттандырып, бір нәрсені қайта қарауға, бір нәрсе туралы ойлануға итермелегенін ғана қалаймын. Біреу үшін туннельдің соңындағы шам болу. Бәрі өте нашар болса да, алда жақсы нәрсе болуы мүмкін екенін көрсету. Және бұл мені сындырмағанын көрсету.
82Без доказательств
Дәлелсіз
83Как после всего пережитого изменились твои отношения со спортом и собственным телом? Осталось желание проверять себя на прочность?
Басыңнан өткергеннің бәрінен кейін спортқа және өз денеңе деген қарым-қатынасың қалай өзгерді? Өзіңді төзімділікке сынағың келе ме әлі?
84— Я большой фанат йоги. Мне очень нравятся ее принципы. В частности, ахимса — ненасилие. Поэтому я стараюсь все делать только в удовольствие. Если мне нравится — я делаю. Если не нравится — до свидания!
— Мен йоганың үлкен жанкүйерімін. Оның қағидаттары маған қатты ұнайды. Атап айтқанда, ахимса — зорлық жасамау. Сондықтан бәрін тек ләззат үшін істеуге тырысамын. Ұнаса — істеймін. Ұнамаса — сау болыңыз!
85Вот, например, бегать я не люблю. И не бегаю, потому что мне не нравится. А вот на велосипеде в гору пилить могу. Хотя, если честно, больше нравится с горы съезжать. Но что делать — чтобы спуститься, сначала надо подняться. За все приходится платить!
Мысалы, жүгіруді жақсы көрмеймін. Ұнамағандықтан жүгірмеймін. Ал велосипедпен өрге қарай тырмысып шыға аламын. Шынымды айтсам, таудан төмен сырғанау көбірек ұнайды. Бірақ не істейсің — түсу үшін алдымен көтерілу керек. Бәрі үшін төлеуге тура келеді!
86Короче, все должно быть в удовольствие. Никакого насилия, никаких рекордов, никаких доказательств кому-то чего-то. Только прислушиваться к себе. Ты сама для себя и авторитет, и соперник, и рефери.
Қысқасы, бәрі ләззат үшін болуы керек. Ешқандай зорлық, ешқандай рекорд, ешкімге ештеңе дәлелдеу жоқ. Тек өзіңді тыңдау. Сен өзің үшін әрі бедел, әрі қарсылас, әрі төреші.
87За твоими плечами большой спортивный и жизненный опыт. Что тебе сегодня интереснее всего открывать в себе? Как изменилось отношение к новым вызовам?
Сенің артыңда үлкен спорттық және өмірлік тәжірибе бар. Бүгін өз бойыңнан не ашу саған бәрінен қызық? Жаңа сын-қатерлерге деген көзқарасың қалай өзгерді?
88— Я постоянно, каждый день пробую что-то новое. Но для этого совсем не обязательно впервые прыгать с парашютом. Самое крутое путешествие — внутрь себя. Познание себя, своих возможностей. Это, может, немного по-сектантски звучит, но я осознала, что сама творю свою реальность. И именно путешествие вглубь себя мне сейчас интереснее всего.
— Мен үнемі, күн сайын жаңа нәрсені байқап көремін. Бірақ ол үшін алғаш рет парашютпен секіру міндетті емес. Ең керемет саяхат — өз ішіңе саяхат. Өзіңді, өз мүмкіндіктеріңді тану. Бұл сәл сектанттық естілуі мүмкін, бірақ мен өз шындығымды өзім жасайтынымды түсіндім. Қазір маған дәл өз тереңіме саяхат бәрінен қызық.
89Я постоянно иду в какие-то страхи. Для меня страх — это маркер, что там рост. Если мне что-то страшно, я туда иду. Даже когда ты предложила мне это интервью, первая мысль была отказаться. Боже мой, нет! Какое еще интервью? Но я уже научилась это распознавать. Если мне страшно и не хочется, возможно, именно туда и надо идти.
Мен үнемі қорқыныштарыма қарсы барамын. Мен үшін қорқыныш — сол жерде өсу бар екенінің белгісі. Егер бір нәрседен қорықсам, соған барамын. Тіпті сен маған осы сұхбатты ұсынғанда, бірінші ойым бас тарту болды. Құдайым-ау, жоқ! Тағы қандай сұхбат? Бірақ мен мұны тануды үйреніп алдым. Егер қорқынышты әрі қаламасам, мүмкін, дәл сол жаққа бару керек шығар.
90Хотя, конечно, важен баланс. Нужно прислушиваться к себе. Если не хочется прыгать с крыши, не надо с нее прыгать! Во всем нужно искать золотую середину.
Әрине, тепе-теңдік маңызды. Өзіңді тыңдау керек. Шатырдан секіргің келмесе, одан секірудің қажеті жоқ! Бәрінде алтын ортаны іздеу керек.
91Что бы ты сказала человеку, который переживает тяжелый период и не знает, с чего начать изменения?
Ауыр кезеңді бастан кешіріп жүрген және өзгерісті неден бастарын білмейтін адамға не айтар едің?
92— Я бы предложила ему задуматься о том, что он получает от своего нынешнего состояния и какую цену за это платит. Попробовать осознать, что его удерживает в этой ситуации, что он теряет и можно ли получить необходимое другим путем.
— Мен оған қазіргі күйінен не алатыны және ол үшін қандай баға төлейтіні туралы ойлануды ұсынар едім. Оны осы жағдайда не ұстап тұрғанын, нені жоғалтып жатқанын және қажетті нәрсені басқа жолмен алуға бола ма екенін түсінуге тырысуды.
93Если человек понимает, что цена слишком высока, что она не стоит тех выгод, которые он получает, тогда он может начать с этим работать. Но это должен быть его собственный выбор. За другого человека такой путь не пройти.
Егер адам бағаның тым жоғары екенін, ол алатын пайдаға тұрмайтынын түсінсе, онда ол онымен жұмыс істей бастай алады. Бірақ бұл оның өз таңдауы болуы керек. Басқа адамның орнына мұндай жолдан өту мүмкін емес.
94Редакция «Второго дыхания» напоминает: опыт Евгении — ее личная история, а не медицинская рекомендация. Холодовые практики не являются доказанным методом лечения онкологических заболеваний. Возможность возвращения к физическим нагрузкам после противоопухолевой терапии, а также допустимость погружений в холодную воду необходимо обсуждать с лечащим врачом.
«Екінші тыныс» редакциясы еске салады: Евгенияның тәжірибесі — медициналық ұсыным емес, оның жеке тарихы. Суық тәжірибелері онкологиялық ауруларды емдеудің дәлелденген әдісі болып саналмайды. Ісікке қарсы терапиядан кейін физикалық жүктемеге оралу мүмкіндігін, сондай-ақ суық суға түсудің рұқсат етілуін емдеуші дәрігермен талқылау қажет.
95Страница Евгении
Евгенияның парақшасы